Yapmak ve Olmak Deneyimleri Bağlamında Obsesif Kompulsif Bozukluk ve Depresyon

Olmak daha edilgen bir durum gibi görünürken daha olgun bir düzeydedir. Birşey olmak onu yapmaktan önce gelir. Olmak yapmayı dışlamaz hatta yapmayı harekete geçiren unsurdur. Fakat olmadan birşeyi spontan yapmak mümkün değildir. Yani olamamak ancak ''zorlantılı bir yapma'' getirebilir. Doğal ve akışında bir seyri olan ''yapma'' değil.

Mesela annelik. Kendi işlerliği olan ve hayatın akışına dahil bir ''anne olmak'' ile o anneliği üstünde bir yük gibi taşımaktaki ''annelik etmek/yapmak'' aynı değildir. Birşey olmak yormaz. Yapmak yorar, tüketir.

Peki bunlar radikal durumlar mıdır? Yoksa bir derecelendirme mi gerekir? Okuduğun ve kendinde emarelerini gördüğün hiç birşeyi bütünüyle üstüne alma. Kimse anneliği yüzde yüz keyifli ve hayat serüveninin farklı bir deneyim alanı olarak yaşayamaz. Ya da yüzde yüz zorlantılar içeren bir deneyim olarakta yaşayamaz. Fakat bunlardan birinin ağır basıyor olması da muhtemeldir.

Velhasıl, herkesin kolaylıkla yaptığı şeyleri yapması çok zor gelen insanların temel sorunu bir olma sorunudur. Fakat bu bazende durumu tersine çevirerek aşırı yapma eylemi içine girmeyi getirir. Ya durmaksızın birşeyler yapmak zorundadır ya da kendinde hiç yapma kudreti bulamaz. Ya da bunlar arasında salınır. O vakit birşeyi fazla yapmakta, hiç yapmamakta temelde bir olma problemidir. Bunun kaynağı ise erken çocukluktan başka bir yer değildir.

Bişeyleri fazla yapmak (okb gibi) ya da hiç yapamamakla (depresyon gibi) ilgili sorunların varsa meselen varoluşunla(dünyaya gelişinle) ilgili olabilir🌱